سايت اختصاصي مهندس حجت الله كثيري
بسم لله الرحمن الرحیم
هرچه جز عشق خدای احسن است گر شکرخواریست آن جان کندن است
عزیزی که به این صفحه نگاه می کنی!
لطفا هرگونه نظر پیشنهاد-انتقاد یا سوالی دارید.
در زیر این متنِ قسمت "نظر دهید" آنرا ارسال فرمایید.
جواب آن می تواند به صورت عمومی در سایت منتشر شود.ودر صورت در خواست شما به صورت خصوصی به ایمیلتان ارسال گردد.
دوست دارتان خداوند کریم ورحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
ربی (پروردگار من) در قرآن مجید
1 ) سوره: بقره (2) - آيه: 258
أَ لَمْ تَرَ إِلَي الَّذي حَاجَّ إِبْراهيمَ في رَبِّهِ أَنْ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قالَ إِبْراهيمُ رَبِّيَ الَّذي يُحْيي وَ يُميتُ قالَ أَنَا أُحْيي وَ
أُميتُ قالَ إِبْراهيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِها مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذي كَفَرَ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ
الظَّالِمينَ
آن كسي را كه خدا به او پادشاهي ارزاني كرده بود نديدي كه با ابراهيم ، درباره پروردگارش محاجه مي كرد ؟
آنگاه كه ابراهيم گفت : پروردگار من زنده مي كند و مي ميراند او گفت : من نيز زنده مي كنم و مي ميرانم
ابراهيم گفت : خدا خورشيد را از مشرق بر مي آورد تو آن را از مغرب برآور آن كافر حيران شد زيرا خدا
ستمكاران را هدايت نمي كند
2 ) سوره: آل عمران (3) - آيه: 51
إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هذا صِراطٌ مُسْتَقيمٌ
الله پروردگار من و شماست بپرستيدش كه راه راست اين است
3 ) سوره: مائده (5) - آيه: 72
لَقَدْ كَفَرَ الَّذينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسيحُ ابْنُ مَرْيَمَ وَ قالَ الْمَسيحُ يا بَني إِسْرائيلَ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ إِنَّهُ مَنْ
يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَ مَأْواهُ النَّارُ وَ ما لِلظَّالِمينَ مِنْ أَنْصارٍ
به تحقيق آنان كه گفتند كه خدا همان مسيح پسر مريم است ، كافر شدند، مسيح گفت : اي بني اسرائيل ، الله
پروردگار من و پروردگار خود را بپرستيد زيرا هر كس كه براي خداوند شريكي قرار دهد خدا بهشت را بر او
حرام كند ، و جايگاه او آتش است و ستمكاران را ياوري نيست
4 ) سوره: مائده (5) - آيه: 117
ما قُلْتُ لَهُمْ إِلاَّ ما أَمَرْتَني بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهيداً ما دُمْتُ فيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَني كُنْتَ
أَنْتَ الرَّقيبَ عَلَيْهِمْ وَ أَنْتَ عَلي كُلِّ شَيْ ءٍ شَهيدٌ
من به آنان جز آنچه تو فرمانم داده بودي نگفتم گفتم كه الله ، پروردگارمرا و پروردگار خود را بپرستيد و من تا
در ميانشان بودم نگهبان عقيدتشان بودم و چون مرا ميرانيدي تو خود نگهبان عقيدتشان گشتي و تو بر هر
چيزي آگاهي
5 ) سوره: انعام (6) - آيه: 15
قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظيمٍ
بگو : از عذاب آن روز بزرگ مي ترسم اگر از پروردگارم فرمان نبرم
6 ) سوره: انعام (6) - آيه: 57
قُلْ إِنِّي عَلي بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ كَذَّبْتُمْ بِهِ ما عِنْدي ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ إِنِ الْحُكْمُ إِلاَّ لِلَّهِ يَقُصُّ الْحَقَّ وَ هُوَ خَيْرُ الْفاصِلينَ
بگو : من از پروردگارم دليلي روشن دارم و شما آن دليل را دروغ مي ، خوانيد آنچه بدين شتاب مي طلبيد به
دست من نيست حكم تنها حكم خداست حقيقت را بيان مي كند و او بهترين داوران است
7 ) سوره: انعام (6) - آيه: 76
فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأي كَوْكَباً قالَ هذا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قالَ لا أُحِبُّ الْآفِلينَ
چون شب او را فرو گرفت ، ستاره اي ديد گفت : اين است پروردگار من چون فرو شد ، گفت : فرو شوندگان را
دوست ندارم
8 ) سوره: انعام (6) - آيه: 77
فَلَمَّا رَأَي الْقَمَرَ بازِغاً قالَ هذا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قالَ لَئِنْ لَمْ يَهْدِني رَبِّي لَأَكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّينَ
آنگاه ماه را ديد كه طلوع مي كند گفت : اين است پروردگار من چون فرو، شد ، گفت : اگر پروردگار من مرا
راه ننمايد ، از گمراهان خواهم بود
9 ) سوره: انعام (6) - آيه: 78
فَلَمَّا رَأَي الشَّمْسَ بازِغَةً قالَ هذا رَبِّي هذا أَكْبَرُ فَلَمَّا أَفَلَتْ قالَ يا قَوْمِ إِنِّي بَري ءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ
و چون خورشيد را ديد كه طلوع مي كند ، گفت : اين است پروردگار من ، اين بزرگ تر است و چون فرو شد ،
گفت : اي قوم من ، من از آنچه شريك خدايش مي دانيد بيزارم ،
10 ) سوره: انعام (6) - آيه: 80
وَ حاجَّهُ قَوْمُهُ قالَ أَ تُحاجُّونِّي فِي اللَّهِ وَ قَدْ هَدانِ وَ لا أَخافُ ما تُشْرِكُونَ بِهِ إِلاَّ أَنْ يَشاءَ رَبِّي شَيْئاً وَسِعَ رَبِّي كُلَّ
شَيْ ءٍ عِلْماً أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ
و قومش با او به ستيزه برخاستند گفت : آيا در باره الله با من ستيزه مي ، كنيد ، و حال آنكه او مرا هدايت
كرده است ؟ من از آن چيزي كه شريك او مي انگاريد ، نمي ترسم مگر آنكه پروردگار من چيزي را بخواهد
علم پروردگار من همه چيز را در بر گرفته است آيا پند نمي گيريد ؟
11 ) سوره: انعام (6) - آيه: 161
قُلْ إِنَّني هَداني رَبِّي إِلي صِراطٍ مُسْتَقيمٍ ديناً قِيَماً مِلَّةَ إِبْراهيمَ حَنيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكينَ
بگو : پروردگار من مرا به راه راست هدايت كرده است ، به ديني همواره استوار ، دين حنيف ابراهيم و او از
مشركان نبود
12 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 29
قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَ أَقيمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَ ادْعُوهُ مُخْلِصينَ لَهُ الدِّينَ كَما بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ
بگو : پروردگار من به عدل فرمان داده است ، و به هنگام هر نماز روي به جانب او داريد و او را با ايمان خالص
بخوانيد و همچنان كه شما را آفريده است باز مي گرديد
13 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 33
قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ أَنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ
سُلْطاناً وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَي اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
بگو : پروردگار من زشتكاريها را چه آشكار باشند و چه پنهان و نيز، گناهان و افزوني جستن به ناحق را ، حرام
كرده است ، و نيز حرام است چيزي را شريك خدا سازيد كه هيچ دليلي بر وجود آن نازل نشده است ، يا در
باره خداچيزهايي بگوييد كه نمي دانيد
14 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 62
أُبَلِّغُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ أَنْصَحُ لَكُمْ وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
پيامهاي پروردگارم را به شما مي رسانم و شما را اندرز مي دهم و از خدا ،آن مي دانم كه شما نمي دانيد
15 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 68
أُبَلِّغُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ أَنَا لَكُمْ ناصِحٌ أَمينٌ
پيامهاي پروردگارم را به شما مي رسانم و شما را اندرزگويي امينم
16 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 79
فَتَوَلَّي عَنْهُمْ وَ قالَ يا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسالَةَ رَبِّي وَ نَصَحْتُ لَكُمْ وَ لكِنْ لا تُحِبُّونَ النَّاصِحينَ
، صالح از آنان روي برگردانيد و گفت : اي قوم من ، رسالت پروردگارم را به شما رسانيدم و اندرزتان دادم ولي
شما نيكخواهان را دوست نداريد
17 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 93
فَتَوَلَّي عَنْهُمْ وَ قالَ يا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ نَصَحْتُ لَكُمْ فَكَيْفَ آسي عَلي قَوْمٍ كافِرينَ
پس ، از آنها رويگردان شد و گفت : اي قوم من ، هر آينه پيامهاي ، پروردگارم را به شما رسانيدم و اندرزتان
دادم چگونه بر مردمي كافر اندوهگين شوم ؟
18 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 187
يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلاَّ هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا
تَأْتيكُمْ إِلاَّ بَغْتَةً يَسْئَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
در باره قيامت از تو مي پرسند كه چه وقت فرا مي رسد بگو : علم آن نزد پروردگار من است تنها اوست كه
چون زمانش فرا رسد آشكارش مي سازد فرا رسيدن آن بر آسمانيان و زمينيان پوشيده است ، جز به ناگهان بر
شمانيايد چنان از تو مي پرسند كه گويي تو از آن آگاهي بگو : علم آن نزدخداست ولي بيشتر مردم نمي دانند
19 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 203
وَ إِذا لَمْ تَأْتِهِمْ بِآيَةٍ قالُوا لَوْ لا اجْتَبَيْتَها قُلْ إِنَّما أَتَّبِعُ ما يُوحي إِلَيَّ مِنْ رَبِّي هذا بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ وَ هُدي ً وَ رَحْمَةٌ
لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
چون آيه اي برايشان نياوري ، گويند : چرا از خود چيزي نمي گويي ؟ بگو، : من پيرو چيزي هستم كه از
پروردگارم به من وحي مي شود و اين حجتهايي است از جانب پروردگارتان و رهنمود و رحمت است براي
مردمي كه ايمان مي آورند
20 ) سوره: يونس (10) - آيه: 15
وَ إِذا تُتْلي عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هذا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ ما يَكُونُ لي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ
تِلْقاءِ نَفْسي إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ ما يُوحي إِلَيَّ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظيمٍ
چون آيات روشن ما بر آنان تلاوت شد ، آنها كه به ديدار ما اميد، ندارندگفتند : قرآني جز اين قرآن بياور يا
دگرگونش كن بگو : مرا نرسد كه آن را از سوي خود دگرگون كنم هر چه به من وحي مي شود پيرو همان
هستم مي ترسم كه اگر به پروردگارم عاصي شوم به عذاب آن روز بزرگ گرفتار آيم
21 ) سوره: يونس (10) - آيه: 53
وَ يَسْتَنْبِئُونَكَ أَ حَقٌّ هُوَ قُلْ إي وَ رَبِّي إِنَّهُ لَحَقٌّ وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزينَ
از تو خبر مي گيرند كه آيا حق است ؟ بگو : آري ، سوگند به پروردگارم كه حق است و شما را ياراي فرار از آن
نيست
22 ) سوره: هود (11) - آيه: 28
قالَ يا قَوْمِ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلي بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ آتاني رَحْمَةً مِنْ عِنْدِهِ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَ نُلْزِمُكُمُوها وَ أَنْتُمْ لَها
كارِهُونَ
گفت : اي قوم من ، چه مي گوييد اگر از پروردگارم حجتي به همراه داشته باشم و او مرا رحمت خويش ارزاني
كرده باشد و شما از ديدن آن ناتوان باشيد ، آيا در حالي كه خود نمي خواهيد ، شما را به اكراه به قبول آن
واداريم ؟
23 ) سوره: هود (11) - آيه: 41
وَ قالَ ارْكَبُوا فيها بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحيمٌ
گفت : بر آن سوار شويد ، كه به نام خدا به راه افتد و به نام خدا بايستد زيرا پروردگار من ، آمرزنده و مهربان
است
24 ) سوره: هود (11) - آيه: 56
إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَي اللَّهِ رَبِّي وَ رَبِّكُمْ ما مِنْ دَابَّةٍ إِلاَّ هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلي صِراطٍ مُسْتَقيمٍ
من بر خداي يكتا كه پروردگار من و پروردگار شماست توكل كردم هيچ جنبنده اي نيست مگر آنكه زمام
اختيارش را او گرفته است هر آينه پروردگارمن بر صراط مستقيم است
25 ) سوره: هود (11) - آيه: 57
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ ما أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَ يَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْماً غَيْرَكُمْ وَ لا تَضُرُّونَهُ شَيْئاً إِنَّ رَبِّي عَلي كُلِّ شَيْ ءٍ
حَفيظٌ
اگر هم رويگردان شويد ، من رسالت خويش را به شما رسانيدم و پروردگار من ، مردم ديگري را جانشين شما
خواهد ساخت و هيچ به او زياني نمي رسانيد زيرا پروردگار من ، نگهبان همه چيزهاست
26 ) سوره: هود (11) - آيه: 61
وَ إِلي ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فيها
فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَريبٌ مُجيبٌ
و بر قوم ثمود برادرشان صالح را فرستاديم گفت : اي قوم من ، خداي يكتا را بپرستيد شما را جز او خدايي
نيست اوست كه شما را از زمين پديدآورده است و خواست كه آبادانش داريد پس آمرزش خواهيد و به
درگاهش توبه كنيد هر آينه پروردگار من نزديك است و دعاها را اجابت مي كند
27 ) سوره: هود (11) - آيه: 63
قالَ يا قَوْمِ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلي بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ آتاني مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَنْصُرُني مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ فَما تَزيدُونَني
غَيْرَ تَخْسيرٍ
گفت : اي قوم من ، چه گوييد اگر از پروردگارم حجتي به همراه داشته ، باشم و او مرا رحمت خويش ارزاني
كرده باشد ، چه كسي مرا ياري مي كند اگر ازفرمانش سرپيچي كنم ؟ اگر از شما فرمان برم جز به زيان من
نخواهيد افزود
28 ) سوره: هود (11) - آيه: 88
قالَ يا قَوْمِ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلي بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ رَزَقَني مِنْهُ رِزْقاً حَسَناً وَ ما أُريدُ أَنْ أُخالِفَكُمْ إِلي ما أَنْهاكُمْ عَنْهُ
إِنْ أُريدُ إِلاَّ الْإِصْلاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَ ما تَوْفيقي إِلاَّ بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيْهِ أُنيبُ
كفت : اي قوم من ، چه مي گوييد اگر با من از جانب پروردگارم حجتي باشدو او مرا رزقي نيكو عطا كرده باشد
؟ اگر شما را نهي مي كنم براي آن نيست كه خود سودي ببرم تا آنجا كه بتوانم قصدي جز به صلاح آوردنتان
ندارم توفيق من تنها با خداست به او توكل كرده ام و به درگاه او روي مي آورم
29 ) سوره: هود (11) - آيه: 90
وَ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحيمٌ وَدُودٌ
از پروردگارتان آمرزش بخواهيد به درگاهش توبه كنيد كه پروردگار من مهربان و دوست است
30 ) سوره: هود (11) - آيه: 92
قالَ يا قَوْمِ أَ رَهْطي أَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ اتَّخَذْتُمُوهُ وَراءَكُمْ ظِهْرِيًّا إِنَّ رَبِّي بِما تَعْمَلُونَ مُحيطٌ
گفت : اي قوم من ، آيا قبيله من در نزد شما از خدا پيروزمند تر است ؟آيا خدا را پس پشت خويش افكنديد ؟
و حال آنكه پروردگار من به هر كاري كه مي كنيد احاطه دارد
31 ) سوره: يوسف (12) - آيه: 23
وَ راوَدَتْهُ الَّتي هُوَ في بَيْتِها عَنْ نَفْسِهِ وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ وَ قالَتْ هَيْتَ لَكَ قالَ مَعاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوايَ إِنَّهُ لا
يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ
و آن زن كه يوسف در خانه اش بود ، در جست و جوي تن او مي بود و درها، را بست و گفت : بشتاب گفت :
پناه مي برم به خدا او پروراننده من است و مرا منزلتي نيكو داده و ستمكاران رستگار نمي شوند
32 ) سوره: يوسف (12) - آيه: 37
قالَ لا يَأْتيكُما طَعامٌ تُرْزَقانِهِ إِلاَّ نَبَّأْتُكُما بِتَأْويلِهِ قَبْلَ أَنْ يَأْتِيَكُما ذلِكُما مِمَّا عَلَّمَني رَبِّي إِنِّي تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لا
يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ كافِرُونَ
گفت : طعام روزانه شما را هنوز نياورده باشند كه پيش از آن شما را ازتعبير آن خوابها چنان كه پروردگارم به
من آموخته است خبر مي دهم من كيش مردمي را كه به خداي يكتا ايمان ندارند و به روز قيامت كافرند ،
ترك كرده ام
33 ) سوره: يوسف (12) - آيه: 50
وَ قالَ الْمَلِكُ ائْتُوني بِهِ فَلَمَّا جاءَهُ الرَّسُولُ قالَ ارْجِعْ إِلي رَبِّكَ فَسْئَلْهُ ما بالُ النِّسْوَةِ اللاَّتي قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ إِنَّ رَبِّي
بِكَيْدِهِنَّ عَليمٌ
پادشاه گفت : نزد منش بياوريد چون فرستاده نزد او آمد ، يوسف گفت : نزد، مولايت بازگرد و بپرس حكايت آن
زنان كه دستهاي خود را بريدند چه بود ؟ كه پروردگار من به مكرشان آگاه است
34 ) سوره: يوسف (12) - آيه: 53
وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلاَّ ما رَحِمَ رَبِّي إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحيمٌ
من خويشتن را بي گناه نمي دانم ، زيرا نفس ، آدمي را به بدي فرمان مي ، دهد مگر پروردگار من ببخشايد ،
زيرا پروردگار من آمرزنده و مهربان است
35 ) سوره: يوسف (12) - آيه: 98
قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ
گفت : از پروردگارم براي شما آمرزش خواهم خواست ، او آمرزنده و مهربان است
36 ) سوره: يوسف (12) - آيه: 100
وَ رَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَي الْعَرْشِ وَ خَرُّوا لَهُ سُجَّداً وَ قالَ يا أَبَتِ هذا تَأْويلُ رُءْيايَ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَعَلَها رَبِّي حَقًّا وَ قَدْ أَحْسَنَ
بي إِذْ أَخْرَجَني مِنَ السِّجْنِ وَ جاءَ بِكُمْ مِنَ الْبَدْوِ مِنْ بَعْدِ أَنْ نَزَغَ الشَّيْطانُ بَيْني وَ بَيْنَ إِخْوَتي إِنَّ رَبِّي لَطيفٌ لِما
يَشاءُ إِنَّهُ هُوَ الْعَليمُ الْحَكيمُ
پدر و مادر را بر تخت فرا برد و همه در برابر او به سجده در آمدند گفت : اي پدر ، اين است تعبير آن خواب
من كه اينك پروردگارم آن را تحقق بخشيده است و چقدر به من نيكي كرده است آنگاه كه مرا از زندان
برهانيد و پس از آنكه شيطان ميان من و برادرانم فساد كرده بود ، شما را از باديه به اينجا آورد پروردگار من به
هر چه اراده كند دقيق است ، كه او دانا و حكيم است
37 ) سوره: رعد (13) - آيه: 30
كَذلِكَ أَرْسَلْناكَ في أُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِها أُمَمٌ لِتَتْلُوَا عَلَيْهِمُ الَّذي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ هُمْ يَكْفُرُونَ بِالرَّحْمنِ قُلْ هُوَ
رَبِّي لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيْهِ مَتابِ
همچنين تو را به ميان امتي كه پيش از آنها امتهاي ديگر بوده اند ، به رسالت فرستاده ايم تا آنچه را كه بر تو
وحي كرده ايم برايشان تلاوت كني وآنها به رحمان كافر مي شوند بگو : او پروردگار من است خدايي جز
اونيست بر او توكل كرده ام و توبه من به درگاه اوست
38 ) سوره: ابراهيم (14) - آيه: 39
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي وَهَبَ لي عَلَي الْكِبَرِ إِسْماعيلَ وَ إِسْحاقَ إِنَّ رَبِّي لَسَميعُ الدُّعاءِ
سپاس خدايي را كه در اين پيري اسماعيل و اسحاق را به من عطا كرد، پروردگار من دعاها را مي شنود
39 ) سوره: اسراء (17) - آيه: 85
وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَ ما أُوتيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاَّ قَليلاً
تو را از روح مي پرسند بگو : روح جزئي از فرمان پروردگار من است و شما را جز اندك دانشي نداده اند
40 ) سوره: اسراء (17) - آيه: 93
أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقي فِي السَّماءِ وَ لَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّي تُنَزِّلَ عَلَيْنا كِتاباً نَقْرَؤُهُ قُلْ سُبْحانَ رَبِّي
هَلْ كُنْتُ إِلاَّ بَشَراً رَسُولاً
يا تو را خانه اي از طلا باشد ، يا به آسمان بالا روي و ما به آسمان ، رفتنت را باور نكنيم تا براي ما كتابي كه
از آن بخوانيم بياوري بگو : پروردگار من منزه است آيا جز اين است كه من انساني هستم كه به رسالت آمده ام
؟
41 ) سوره: اسراء (17) - آيه: 100
قُلْ لَوْ أَنْتُمْ تَمْلِكُونَ خَزائِنَ رَحْمَةِ رَبِّي إِذاً لَأَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْإِنْفاقِ وَ كانَ الْإِنْسانُ قَتُوراً
بگو : اگر شما مالك همه خزاين پروردگار من مي بوديد ، از بيم درويشي امساك پيشه مي كرديد ، زيرا آدمي
بخيل است
42 ) سوره: كهف (18) - آيه: 22
سَيَقُولُونَ ثَلاثَةٌ رابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَ يَقُولُونَ خَمْسَةٌ سادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْماً بِالْغَيْبِ وَ يَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَ ثامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ قُلْ
رَبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ ما يَعْلَمُهُمْ إِلاَّ قَليلٌ فَلا تُمارِ فيهِمْ إِلاَّ مِراءً ظاهِراً وَ لا تَسْتَفْتِ فيهِمْ مِنْهُمْ أَحَداً
خواهند گفت : سه تن بودند و چهارميشان سگشان بود و مي گويند : پنج تن ، بودند و ششميشان سگشان بود
تير به تاريكي مي افكنند و مي گويند : هفت تن بودند و هشتميشان سگشان بود بگو : پروردگار من به عدد آنها
داناتر است و شمار ايشان را جز اندك كسان نمي دانند و تو در باره آنها جز به ظاهر مجادله مكن و از كس
نظر مخواه
43 ) سوره: كهف (18) - آيه: 24
إِلاَّ أَنْ يَشاءَ اللَّهُ وَ اذْكُرْ رَبَّكَ إِذا نَسيتَ وَ قُلْ عَسي أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هذا رَشَداً
مگر خداوند بخواهد و چون فراموش كني ، پروردگارت را به يادآور و بگو:، شايد پروردگار من مرا از نزديك
ترين راه هدايت كند
44 ) سوره: كهف (18) - آيه: 36
وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً وَ لَئِنْ رُدِدْتُ إِلي رَبِّي لَأَجِدَنَّ خَيْراً مِنْها مُنْقَلَباً
و نپندارم كه قيامت هم بيايد و اگر هم مرا نزد خدا برند ، جايگاهي بهتر از اين باغ خواهم يافت
45 ) سوره: كهف (18) - آيه: 38
لكِنَّا هُوَ اللَّهُ رَبِّي وَ لا أُشْرِكُ بِرَبِّي أَحَداً
ولي او خداي يكتا پروردگار من است و من هيچ كس را شريك پروردگارم نمي سازم
46 ) سوره: كهف (18) - آيه: 40
فَعَسي رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ وَ يُرْسِلَ عَلَيْها حُسْباناً مِنَ السَّماءِ فَتُصْبِحَ صَعيداً زَلَقاً
شايد پروردگار من مرا چيزي بهتر از باغ تو دهد شايد بر آن باغ صاعقه اي بفرستد و آن را به زميني صاف و
لغزنده بدل سازد
47 ) سوره: كهف (18) - آيه: 95
قالَ ما مَكَّنِّي فيهِ رَبِّي خَيْرٌ فَأَعينُوني بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ رَدْماً
گفت : آنچه پروردگار من مرا بدان توانايي داده است بهتر است مرا به نيروي خويش مدد كنيد ، تا ميان شما و
آنها سدي برآورم
48 ) سوره: كهف (18) - آيه: 98
قالَ هذا رَحْمَةٌ مِنْ رَبِّي فَإِذا جاءَ وَعْدُ رَبِّي جَعَلَهُ دَكَّاءَ وَ كانَ وَعْدُ رَبِّي حَقًّا
گفت : اين رحمتي بود از جانب پروردگار من ، و چون وعده پروردگار من ، دررسد ، آن را زير و زبر كند و
وعده پروردگار من راست است
49 ) سوره: كهف (18) - آيه: 109
قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً
بگو : اگر دريا براي نوشتن كلمات پروردگار من مركب شود ، دريا به پايان مي رسد و كلمات پروردگار من به
پايان نمي رسد ، هر چند درياي ديگري به مدد آن بياوريم
50 ) سوره: مريم (19) - آيه: 36
وَ إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هذا صِراطٌ مُسْتَقيمٌ
و الله پروردگار من و پروردگار شماست ، پس او را بپرستيد ، كه راه راست اين است
51 ) سوره: مريم (19) - آيه: 47
قالَ سَلامٌ عَلَيْكَ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي إِنَّهُ كانَ بي حَفِيًّا
گفت : تو را سلامت باد از پروردگارم برايت آمرزش خواهم خواست زيرا او بر من مهربان است
52 ) سوره: مريم (19) - آيه: 48
وَ أَعْتَزِلُكُمْ وَ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ أَدْعُوا رَبِّي عَسي أَلاَّ أَكُونَ بِدُعاءِ رَبِّي شَقِيًّا
از شما و از آن چيزهايي كه به جاي خداي يكتا مي خوانيد كناره مي گيرم ، وپروردگار خود را مي خوانم ،
باشد كه به سبب خواندن پروردگارم به شوربختي نيفتم
53 ) سوره: طه (20) - آيه: 52
قالَ عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي في كِتابٍ لا يَضِلُّ رَبِّي وَ لا يَنْسي
گفت : علم آن در كتابي است نزد پروردگار من پروردگار من نه خطا مي كند، نه فراموش
54 ) سوره: طه (20) - آيه: 105
وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْجِبالِ فَقُلْ يَنْسِفُها رَبِّي نَسْفاً
تو را از كوهها مي پرسند بگو : پروردگار من همه را پراكنده مي سازد
55 ) سوره: انبياء (21) - آيه: 4
قالَ رَبِّي يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِي السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ السَّميعُ الْعَليمُ
گفت : پروردگار من از هر سخني در آسمان و زمين آگاه است و او شنوا و داناست
56 ) سوره: فرقان (25) - آيه: 77
قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاماً
بگو : اگر پروردگار من شما را به طاعت خويش نخوانده بود به شما نمي پرداخت ، كه شما تكذيب كرده ايد و
كيفرتان همراهتان خواهد بود
57 ) سوره: شعراء (26) - آيه: 21
فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لي رَبِّي حُكْماً وَ جَعَلَني مِنَ الْمُرْسَلينَ
و چون از شما ترسيدم ، گريختم ولي پروردگار من به من نبوت داد و مرا درشمار پيامبران آورد
58 ) سوره: شعراء (26) - آيه: 62
قالَ كَلاَّ إِنَّ مَعي رَبِّي سَيَهْدينِ
، گفت : هرگز پروردگار من با من است و مرا راه خواهد نمود
59 ) سوره: شعراء (26) - آيه: 113
إِنْ حِسابُهُمْ إِلاَّ عَلي رَبِّي لَوْ تَشْعُرُونَ
اگر مي فهميد ، حسابشان تنها با پروردگار من است
60 ) سوره: شعراء (26) - آيه: 188
قالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ
گفت : پروردگار من به كاري كه مي كنيد داناتر است
61 ) سوره: نمل (27) - آيه: 40
قالَ الَّذي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ أَنَا آتيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قالَ هذا مِنْ فَضْلِ
رَبِّي لِيَبْلُوَني أَ أَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَ مَنْ شَكَرَ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَريمٌ
و آن كس كه از علم كتاب بهره اي داشت گفت : من ، پيش از آنكه چشم بر هم زني ، آن را نزد تو مي آورم
چون آن را نزد خود ديد گفت : اين بخشش پروردگار من است ، تا مرا بيازمايد كه سپاسگزارم يا كافر نعمت
پس هر كه سپاس گويد براي خود گفته است و هر كه كفران ورزد پروردگار من بي نياز و كريم است
62 ) سوره: قصص (28) - آيه: 22
وَ لَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقاءَ مَدْيَنَ قالَ عَسي رَبِّي أَنْ يَهْدِيَني سَواءَ السَّبيلِ
چون به جانب مدين روان شد ، گفت : شايد پروردگار من مرا به راه ، راست رهبري كند
63 ) سوره: قصص (28) - آيه: 37
وَ قالَ مُوسي رَبِّي أَعْلَمُ بِمَنْ جاءَ بِالْهُدي مِنْ عِنْدِهِ وَ مَنْ تَكُونُ لَهُ عاقِبَةُ الدَّارِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ
و موسي گفت : پروردگار من به آن كسي كه از جانب او به هدايت آمده است و عاقبت پسنديده در آن سراي از
آن اوست ، آگاه تر است زيرا ستمكاران رستگار نمي شوند
64 ) سوره: قصص (28) - آيه: 85
إِنَّ الَّذي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلي مَعادٍ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ مَنْ جاءَ بِالْهُدي وَ مَنْ هُوَ في ضَلالٍ مُبينٍ
آن كس كه قرآن را بر تو نازل كرده است تو را به وعده گاهت باز مي ، گرداند بگو : پروردگار من بهتر مي داند
كه چه كسي بر راه راست است و چه كسي در گمراهي آشكار است
65 ) سوره: عنكبوت (29) - آيه: 26
فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ وَ قالَ إِنِّي مُهاجِرٌ إِلي رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ
لوط به او ايمان آورد و گفت : من به سوي پروردگارم مهاجرت مي كنم ، زيرا او پيروزمند و حكيم است
66 ) سوره: سبا (34) - آيه: 3
وَ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا لا تَأْتينَا السَّاعَةُ قُلْ بَلي وَ رَبِّي لَتَأْتِيَنَّكُمْ عالِمِ الْغَيْبِ لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا
فِي الْأَرْضِ وَ لا أَصْغَرُ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْبَرُ إِلاَّ في كِتابٍ مُبينٍ
كافران گفتند : ما را قيامت نخواهد آمد بگو : آري ، به پروردگارم آن داناي غيب سوگند كه شما را خواهد آمد
به قدر ذره اي يا كوچك تر از آن و يا بزرگ تر از آن در آسمانها و زمين از خدا پنهان نيست ، و همه در كتاب
مبين آمده است
67 ) سوره: سبا (34) - آيه: 36
قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
بگو : پروردگار من است كه روزي هر كس را كه بخواهد فراوان مي كند و برهر كه بخواهد تنگ مي گيرد ولي
بيشتر مردم نمي دانند
68 ) سوره: سبا (34) - آيه: 39
قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْ ءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقينَ
بگو : پروردگار من است كه روزي هر كه از بندگانش را كه بخواهد فراوان مي كند يا او را به تنگي مي افكند و
اگر چيزي انفاق كنيد ، عوضش را خواهد داد و او بهترين روزي دهندگان است
69 ) سوره: سبا (34) - آيه: 48
قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ
بگو : پروردگار من الهامبخش سخن حق است داناي غيبهاست
70 ) سوره: سبا (34) - آيه: 50
قُلْ إِنْ ضَلَلْتُ فَإِنَّما أَضِلُّ عَلي نَفْسي وَ إِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِما يُوحي إِلَيَّ رَبِّي إِنَّهُ سَميعٌ قَريبٌ
بگو : اگر، من گمراه شوم زيانش بر من است ، و اگر به راه هدايت روم بدان سبب است كه پروردگار من به من
وحي مي كند او شنوا و نزديك است
71 ) سوره: يس (36) - آيه: 27
بِما غَفَرَ لي رَبِّي وَ جَعَلَني مِنَ الْمُكْرَمينَ
كه پروردگار من مرا بيامرزيد و در زمره گرامي شدگان در آورد
72 ) سوره: صافات (37) - آيه: 57
وَ لَوْ لا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرينَ
و اگر موهبت پروردگارم نبود ، من نيز همراه تو مي بودم
73 ) سوره: صافات (37) - آيه: 99
وَ قالَ إِنِّي ذاهِبٌ إِلي رَبِّي سَيَهْدينِ
گفت : من به سوي پروردگارم مي روم ، او مرا راهنمايي خواهد كرد ،
74 ) سوره: ص (38) - آيه: 32
فَقالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّي تَوارَتْ بِالْحِجابِ
گفت : من دوستي اين اسبان را بر ياد پروردگارم بگزيدم تا آفتاب در پرده غروب پوشيده شد ،
75 ) سوره: زمر (39) - آيه: 13
قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظيمٍ
بگو : اگر پروردگارم را نافرماني كنم ، از عذاب آن روز بزرگ مي ترسم
76 ) سوره: غافر (40) - آيه: 28
وَ قالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إيمانَهُ أَ تَقْتُلُونَ رَجُلاً أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ وَ قَدْ جاءَكُمْ بِالْبَيِّناتِ مِنْ رَبِّكُمْ وَ
إِنْ يَكُ كاذِباً فَعَلَيْهِ كَذِبُهُ وَ إِنْ يَكُ صادِقاً يُصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذي يَعِدُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدي مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ
و مردي مؤمن از خاندان فرعون كه ايمانش را پنهان داشته بود ، گفت : آيا، مردي را كه مي گويد كه پروردگار
من خداي يكتاست و با دليلهاي روشن ازجانب پروردگارتان آمده است مي كشيد ؟ اگر دروغ مي گويد ، گناه
دروغش برگردن خود اوست ، و اگر راست مي گويد ، پاره اي از وعده هايي كه داده است به شما خواهد رسيد
هر آينه خدا هيچ گزافكار دروغگويي را هدايت نمي كند
77 ) سوره: غافر (40) - آيه: 66
قُلْ إِنِّي نُهيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَمَّا جاءَنِي الْبَيِّناتُ مِنْ رَبِّي وَ أُمِرْتُ أَنْ أُسْلِمَ لِرَبِّ الْعالَمينَ
بگو : مرا نهي كرده اند كه چيزهايي را كه سواي خدا مي پرستيد پرستش كنم ، در حالي كه از جانب
پروردگارم براي من دلايلي روشن آمده است و به من فرمان داده اند كه در برابر پروردگار جهانيان تسليم باشم
78 ) سوره: فصلت (41) - آيه: 50
وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ رَحْمَةً مِنَّا مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هذا لي وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً وَ لَئِنْ رُجِعْتُ إِلي رَبِّي إِنَّ لي
عِنْدَهُ لَلْحُسْني فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذينَ كَفَرُوا بِما عَمِلُوا وَ لَنُذيقَنَّهُمْ مِنْ عَذابٍ غَليظٍ
اگر پس از رنجي كه به او رسيده رحمتي به او بچشانيم مي گويد : اين حق من است و نپندارم كه قيامتي برپا
شود ، و اگر هم مرا نزد پروردگارم برگردانند البته كه نزد او حالتي خوشتر باشد پس كافران را به اعمالي كه
كرده اند آگاه مي كنيم و به آنها عذابي سخت مي چشانيم
79 ) سوره: شوري (42) - آيه: 10
وَ مَا اخْتَلَفْتُمْ فيهِ مِنْ شَيْ ءٍ فَحُكْمُهُ إِلَي اللَّهِ ذلِكُمُ اللَّهُ رَبِّي عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيْهِ أُنيبُ
در هر چه اختلاف مي كنيد حكمش با خداست اين خداي يكتا پروردگار من است بر او توكل كردم و به او
روي مي آورم
80 ) سوره: زخرف (43) - آيه: 64
إِنَّ اللَّهَ هُوَ رَبِّي وَ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هذا صِراطٌ مُسْتَقيمٌ
خداي يكتا پروردگار من و پروردگار شماست او را بپرستيد راه راست اين ، است
81 ) سوره: تغابن (64) - آيه: 7
زَعَمَ الَّذينَ كَفَرُوا أَنْ لَنْ يُبْعَثُوا قُلْ بَلي وَ رَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِما عَمِلْتُمْ وَ ذلِكَ عَلَي اللَّهِ يَسيرٌ
كافران پنداشتند كه آنها را زنده نمي كنند بگو : آري ، به پروردگارم ، سوگند كه شما را زنده مي كنند تا به
كارهايي كه كرده ايد آگاه سازند و اين بر خدا آسان است
82 ) سوره: جن (72) - آيه: 20
قُلْ إِنَّما أَدْعُوا رَبِّي وَ لا أُشْرِكُ بِهِ أَحَداً
بگو، : تنها پروردگارم را مي خوانم و هيچ كس را شريك او نمي سازم
83 ) سوره: جن (72) - آيه: 25
قُلْ إِنْ أَدْري أَ قَريبٌ ما تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَداً
بگو : من نمي دانم كه آيا آن وعده اي كه به شما داده اند نزديك است ،يا پروردگار من براي آن زماني نهاده
است ؟
84 ) سوره: فجر (89) - آيه: 15
فَأَمَّا الْإِنْسانُ إِذا مَا ابْتَلاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
اما آدمي ، چون پروردگارش بيازمايد و گرامي اش دارد و نعمتش دهد ، مي گويد : پروردگار من مرا گرامي
داشت
85 ) سوره: فجر (89) - آيه: 16
وَ أَمَّا إِذا مَا ابْتَلاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهانَنِ
و چون بيازمايدش و رزق بر او تنگ گيرد ، مي گويد : پروردگار من مرا خوار ساخت
بسم الله الرحمن الرحیم
ربنا (پروردگار ما)در قرآن مجید
1 ) سوره: بقره (2) - آيه: 127
________________________________________
وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْماعيلُ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّميعُ الْعَليمُ
و ابراهيم و اسماعيل پايه هاي خانه را بالا بردند گفتند : اي پروردگار، ما ، از ما بپذير ، كه تو شنوا و دانا هستي
2 ) سوره: بقره (2) - آيه: 128
________________________________________
رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَ أَرِنا مَناسِكَنا وَ تُبْ عَلَيْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحيمُ
اي پروردگار ما ، ما را فرمانبردار خويش ساز و نيز فرزندان ما را فرمانبردار خويش گردان ، و مناسكمان را به ما بياموز ، و توبه ما بپذير كه توتوبه پذيرنده و مهربان هستي
3 ) سوره: بقره (2) - آيه: 129
________________________________________
رَبَّنا وَ ابْعَثْ فيهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ يُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ
اي پروردگار ما ، از ميانشان پيامبري بر آنها مبعوث گردان تا آيات ، تورا برايشان بخواند و به آنها كتاب و حكمت بياموزد و آنها را پاكيزه سازد و تو پيروزمند و حكيم هستي
4 ) سوره: بقره (2) - آيه: 139
________________________________________
قُلْ أَ تُحَاجُّونَنا فِي اللَّهِ وَ هُوَ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ وَ لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ
بگو : آيا در باره خدا با ما مجادله مي كنيد ؟ او پروردگار ما و شماست اعمال ما از آن ما و اعمال شما از آن شماست و ما او را به پاكدلي مي پرستيم
5 ) سوره: بقره (2) - آيه: 200
________________________________________
فَإِذا قَضَيْتُمْ مَناسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آباءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ
چون مناسكتان را به جاي آوريد ، همچنان كه پدران خويش را ياد مي ، كرديدحتي بيشتر از آن خداي را ياد كنيد برخي از مردم مي گويند : اي پروردگارما ، ما را در دنيا چيزي بخش اينان را در آخرت نصيبي نيست
6 ) سوره: بقره (2) - آيه: 201
________________________________________
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ
و برخي از مردم مي گويند : اي پروردگار ما ، ما را ، هم در دنيا خيري بخش و هم در آخرت ، و ما را از عذاب آتش نگه دار
7 ) سوره: بقره (2) - آيه: 250
________________________________________
وَ لَمَّا بَرَزُوا لِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ قالُوا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَي الْقَوْمِ الْكافِرينَ
چون با جالوت و سپاهش رو به رو شدند ، گفتند : اي پروردگار ما ، بر ماشكيبايي ببار و ما را ثابت قدم گردان و بر كافران پيروز ساز
8 ) سوره: بقره (2) - آيه: 285
________________________________________
آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا غُفْرانَكَ رَبَّنا وَ إِلَيْكَ الْمَصيرُ
پيامبر ، خود به آنچه از جانب پروردگارش به او نازل شده ايمان دارد و همه مؤمنان ، به خدا و فرشتگانش و كتابهايش و پيامبرانش ايمان دارند ميان هيچ يك از پيامبرانش فرقي نمي نهيم گفتند : شنيديم و اطاعت كرديم ، اي پروردگار ما ، آمرزش تو را خواستاريم كه سرانجام همه به سوي توست
9 ) سوره: بقره (2) - آيه: 286
________________________________________
لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها لَها ما كَسَبَتْ وَ عَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسينا أَوْ أَخْطَأْنا رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَي الَّذينَ مِنْ قَبْلِنا رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ وَ اعْفُ عَنَّا وَ اغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا أَنْتَ مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَي الْقَوْمِ الْكافِرينَ
خدا هيچ كس را جز به اندازه طاقتش مكلف نمي كند نيكيهاي هر كس ازآن ، خود اوست و بديهايش از آن خود اوست اي پروردگار ما ، اگر فراموش كرده ايم يا خطايي كرده ايم ، ما را بازخواست مكن اي پروردگار ما ، آن گونه كه بر امتهاي پيش از ما تكليف گران نهادي ، تكليف گران بر ما منه و آنچه را كه طاقت آن نداريم ، بر ما تكليف مكن گناه ما ببخش و ما را بيامرز و بر ما رحمت آور تو مولاي ما هستي پس ما را بر گروه كافران پيروز گردان
10 ) سوره: آل عمران (3) - آيه: 7
________________________________________
هُوَ الَّذي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَأَمَّا الَّذينَ في قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغاءَ تَأْويلِهِ وَ ما يَعْلَمُ تَأْويلَهُ إِلاَّ اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَ ما يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُولُوا الْأَلْبابِ
اوست كه اين كتاب را بر تو نازل كرد بعضي از آيه ها محكماتند ، اين آيه ، ها ام الكتابند ، و بعضي آيه ها متشابهاتند اما آنها كه در دلشان ميل به باطل است ، به سبب فتنه جويي و ميل به تاويل از متشابهات پيروي مي كنند ، در حالي كه تاويل آن را جز خداي نمي داند و آنان كه قدم در دانش استوار كرده اند مي گويند : ما بدان ايمان آورديم ، همه از جانب پروردگار ماست و جز خردمندان پند نمي گيرند
11 ) سوره: آل عمران (3) - آيه: 8
________________________________________
رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ
اي پروردگار ما ، از آن پس كه ما را هدايت كرده اي ، دلهاي ما را به باطل متمايل مساز ، و رحمت خود را بر ما ارزاني دار ، كه تو بخشاينده اي
12 ) سوره: آل عمران (3) - آيه: 9
________________________________________
رَبَّنا إِنَّكَ جامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فيهِ إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْميعادَ
اي پروردگار ما ، تو مردم را در آن روزي كه هيچ شكي در آن نيست ، گرد مي آوري به يقين كه خلف وعده نمي كني
13 ) سوره: آل عمران (3) - آيه: 16
________________________________________
الَّذينَ يَقُولُونَ رَبَّنا إِنَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ قِنا عَذابَ النَّارِ
كساني كه مي گويند : اي پروردگار ما ، ايمان آورديم گناهان ما را، بيامرز و ما را از عذاب آتش حفظ كن ،
14 ) سوره: آل عمران (3) - آيه: 53
________________________________________
رَبَّنا آمَنَّا بِما أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدينَ
اي پروردگار ما ، به آنچه نازل كرده اي ايمان آورديم و از رسول پيروي ، كرديم ، ما را در شمار گواهي دهندگان بنويس
15 ) سوره: آل عمران (3) - آيه: 147
________________________________________
وَ ما كانَ قَوْلَهُمْ إِلاَّ أَنْ قالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ إِسْرافَنا في أَمْرِنا وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَي الْقَوْمِ الْكافِرينَ
سخنشان جز اين نبود كه مي گفتند : اي پروردگار ما ، گناهان ما را و زياده رويهاي ما را در كارها بيامرز و ما را ثابت قدم گردان و در برابر كافران ياري كن
16 ) سوره: آل عمران (3) - آيه: 191
________________________________________
الَّذينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلي جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ في خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ
آنان كه خدا را ايستاده و نشسته و به پهلو خفته ، ياد مي كنند و در آفرينش آسمانها و زمين مي انديشند : اي پروردگار ما ، اين جهان را به بيهوده نيافريده اي ، تو منزهي ، ما را از عذاب آتش بازدار
17 ) سوره: آل عمران (3) - آيه: 192
________________________________________
رَبَّنا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمينَ مِنْ أَنْصارٍ
اي پروردگار ما ، هر كس را كه به آتش افكني رسوايش كرده اي و ظالمان را، هيچ ياوري نيست
18 ) سوره: آل عمران (3) - آيه: 193
________________________________________
رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادي لِلْإيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ
اي پروردگار ما ، شنيديم كه مناديي به ايمان فرا مي خواند كه به پروردگارتان ايمان بياوريد و ما ايمان آورديم پس ، اي پروردگار ما ، گناهان ما را بيامرز و بديهاي ما را از ما بزداي و ما را با نيكان بميران
19 ) سوره: آل عمران (3) - آيه: 194
________________________________________
رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلي رُسُلِكَ وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْميعادَ
اي پروردگار ما ، عطا كن به ما آنچه را كه به زبان پيامبرانت به ما وعده داده اي و ما را در روز قيامت رسوا مكن كه تو وعده خويش خلاف نمي كني
20 ) سوره: نساء (4) - آيه: 75
________________________________________
وَ ما لَكُمْ لا تُقاتِلُونَ في سَبيلِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ الَّذينَ يَقُولُونَ رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُها وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ نَصيراً
چرا در راه خدا و به خاطر مردان و زنان و كودكان ناتواني كه مي گويند :، اي پروردگار ما ، ما را از اين قريه ستمكاران بيرون آر و از جانب خود يار و مددكاري قرار ده ، نمي جنگيد ؟
21 ) سوره: نساء (4) - آيه: 77
________________________________________
أَ لَمْ تَرَ إِلَي الَّذينَ قيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَ أَقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتالُ إِذا فَريقٌ مِنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللَّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً وَ قالُوا رَبَّنا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتالَ لَوْ لا أَخَّرْتَنا إِلي أَجَلٍ قَريبٍ قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَليلٌ وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقي وَ لا تُظْلَمُونَ فَتيلاً
آيا نديدي كساني را كه به آنها گفته شد كه اكنون از جنگ بازايستيد و نماز بخوانيد و زكات بدهيد ، كه چون جنگيدن بر آنان مقرر شد ، گروهي چنان از مردم ترسيدند كه بايد از خدا مي ترسيدند ؟ حتي ترسي بيشتر از ترس خدا و گفتند : اي پروردگار ما ، چرا جنگ را بر ما واجب كرده اي و ما رامهلت نمي دهي تا به مرگ خود كه نزديك است بميريم ؟ بگو : متاع اينجهاني اندك است و آخرت از آن پرهيزگاران است و به شما حتي به قدر رشته اي كه در ميان هسته خرماست ستم نمي شود
22 ) سوره: مائده (5) - آيه: 83
________________________________________
وَ إِذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَي الرَّسُولِ تَري أَعْيُنَهُمْ تَفيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدينَ
چون آنچه را كه بر پيامبر نازل كرده ايم بشنوند ، و حقيقت را دريابند،چشمانشان پر از اشك مي شود مي گويند : اي پروردگار ما ، ايمان آورديم ، ما را نيز در زمره شهادت دهندگان بنويس
23 ) سوره: مائده (5) - آيه: 84
________________________________________
وَ ما لَنا لا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ ما جاءَنا مِنَ الْحَقِّ وَ نَطْمَعُ أَنْ يُدْخِلَنا رَبُّنا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحينَ
چرا به خدا و اين آيين حق كه بر ما نازل شده است ايمان نياوريم و طمع نورزيم در اينكه پروردگار ما ما را در شمار صالحان آورد ؟
24 ) سوره: مائده (5) - آيه: 114
________________________________________
قالَ عيسَي ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ تَكُونُ لَنا عيداً لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا وَ آيَةً مِنْكَ وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقينَ
عيسي بن مريم گفت : بار خدايا ، اي پروردگار ما ، براي ما مائده اي ، ازآسمان بفرست ، تا ما را و آنان را كه بعد از ما مي آيند عيدي و نشاني ازتو باشد ، و ما را روزي ده كه تو بهترين روزي دهندگان هستي
25 ) سوره: انعام (6) - آيه: 23
________________________________________
ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ إِلاَّ أَنْ قالُوا وَ اللَّهِ رَبِّنا ما كُنَّا مُشْرِكينَ
عذري كه مي آورند جز اين نيست كه مي گويند : به خدا سوگند كه پروردگارماست ، ما مشرك نبوده ايم
26 ) سوره: انعام (6) - آيه: 27
________________________________________
وَ لَوْ تَري إِذْ وُقِفُوا عَلَي النَّارِ فَقالُوا يا لَيْتَنا نُرَدُّ وَ لا نُكَذِّبَ بِآياتِ رَبِّنا وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنينَ
اگر آنها را در آن روز كه در آتشند بنگري ، مي گويند : اي كاش ما را بازگردانند تا آيات پروردگارمان را تكذيب نكنيم و از مؤمنان باشيم
27 ) سوره: انعام (6) - آيه: 30
________________________________________
وَ لَوْ تَري إِذْ وُقِفُوا عَلي رَبِّهِمْ قالَ أَ لَيْسَ هذا بِالْحَقِّ قالُوا بَلي وَ رَبِّنا قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ
و اگر ببيني آن هنگام را كه در برابر پروردگارشان ايستاده اند ، خدا مي گويد : آيا اين به حق نبود ؟ گويند : آري ، سوگند به پروردگارمان گويد: به كيفر آنكه كافر بوده ايد عذاب خدا را بچشيد
28 ) سوره: انعام (6) - آيه: 128
________________________________________
وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَميعاً يا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِنَ الْإِنْسِ وَ قالَ أَوْلِياؤُهُمْ مِنَ الْإِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنا بِبَعْضٍ وَ بَلَغْنا أَجَلَنَا الَّذي أَجَّلْتَ لَنا قالَ النَّارُ مَثْواكُمْ خالِدينَ فيها إِلاَّ ما شاءَ اللَّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكيمٌ عَليمٌ
و روزي كه همگان را گرد آورد و گويد : اي گروه جنيان ، شما بسياري از آدميان را پيرو خويش ساختيد يارانشان از ميان آدميان گويند : اي پروردگار ما ، ما از يكديگر بهره مند مي شديم و به پايان زماني كه براي زيستن ماقرار داده بودي رسيديم گويد : جايگاه شما آتش است ، جاودانه در آنجاخواهيد بود ، مگر آنچه خدا بخواهد هر آينه پروردگار تو حكيم و داناست
29 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 23
________________________________________
قالا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرينَ
گفتند : اي پروردگار ما ، به خود ستم كرديم و اگر ما را نيامرزي و بر، مارحمت نياوري از زيان ديدگان خواهيم بود
30 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 38
________________________________________
قالَ ادْخُلُوا في أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ فِي النَّارِ كُلَّما دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَها حَتَّي إِذَا ادَّارَكُوا فيها جَميعاً قالَتْ أُخْراهُمْ لِأُولاهُمْ رَبَّنا هؤُلاءِ أَضَلُّونا فَآتِهِمْ عَذاباً ضِعْفاً مِنَ النَّارِ قالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَ لكِنْ لا تَعْلَمُونَ
گويد : به ميان امتهايي كه پيش از شما بوده اند ، از جن و انس ، در آتش ، داخل شويد هر امتي كه به آتش داخل شود امت همكيش خود را لعنت كند تا چون همگي در آنجا گرد آيند ، گروههايي كه پيرو بوده اند در باره گروههايي كه پيشوا بوده اند گويند : پروردگارا ، اينان ما را گمراه كردند، دو چندان در آتش عذابشان كن گويد : عذاب همه دو چندان است ولي شمانمي دانيد
31 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 43
________________________________________
وَ نَزَعْنا ما في صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْري مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ وَ نُودُوا أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
و هر گونه كينه اي را از دلشان بر مي كنيم نهرها در زير پايشان جاري است گويند : سپاس خدايي را كه ما را بدين راه رهبري كرده و اگر ما رارهبري نكرده بود ، راه خويش نمي يافتيم رسولان پروردگار ما به حق آمدند و آنگاه ايشان را ندا دهند كه به پاداش كارهايي كه مي كرديد اين بهشت را به شما داده اند
32 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 44
________________________________________
وَ نادي أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابَ النَّارِ أَنْ قَدْ وَجَدْنا ما وَعَدَنا رَبُّنا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا قالُوا نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَي الظَّالِمينَ
بهشتيان دوزخيان را آواز دهند كه ما به حقيقت يافتيم آنچه را كه ، پروردگارمان وعده داده بود ، آيا شما نيز به حقيقت يافته ايد آنچه را كه پروردگارتان وعده داده بود ؟ گويند : آري آنگاه آواز دهنده اي در آن ميان آواز دهد كه لعنت خدا بر كافران باد ،
33 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 47
________________________________________
وَ إِذا صُرِفَتْ أَبْصارُهُمْ تِلْقاءَ أَصْحابِ النَّارِ قالُوا رَبَّنا لا تَجْعَلْنا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمينَ
چون چشم به جانب دوزخيان گردانند گويند : اي پروردگار ما ، ما را در شمار ستمكاران قرار مده
34 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 53
________________________________________
هَلْ يَنْظُرُونَ إِلاَّ تَأْويلَهُ يَوْمَ يَأْتي تَأْويلُهُ يَقُولُ الَّذينَ نَسُوهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ فَهَلْ لَنا مِنْ شُفَعاءَ فَيَشْفَعُوا لَنا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذي كُنَّا نَعْمَلُ قَدْ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ
آيا جز نتيجه اعمال انتظاري دارند ؟ روزي كه نتيجه اعمال پديدار شود ، كساني كه آن روز را از ياد برده بودند مي گويند : پيامبران پروردگار ما به حق آمدند آيا شفيعاني هستند كه ما را شفاعت كنند ؟ يا آنكه كسي هست كه ما را بازگرداند تا كارهاي ديگري جز آن كارها كه مي كرديم ، انجام دهيم ؟ به خود زيان رسانيدند و آن بتان را كه شريك خدا مي خواندند اينك ازدست داده اند
35 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 89
________________________________________
قَدِ افْتَرَيْنا عَلَي اللَّهِ كَذِباً إِنْ عُدْنا في مِلَّتِكُمْ بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللَّهُ مِنْها وَ ما يَكُونُ لَنا أَنْ نَعُودَ فيها إِلاَّ أَنْ يَشاءَ اللَّهُ رَبُّنا وَسِعَ رَبُّنا كُلَّ شَيْ ءٍ عِلْماً عَلَي اللَّهِ تَوَكَّلْنا رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَ أَنْتَ خَيْرُ الْفاتِحينَ
پس از آنكه خدا ما را از كيش شما رهانيده است اگر بدان بازگرديم ، برخدا دروغ بسته باشيم ، و ما ديگر بار بدان كيش باز نمي گرديم ، مگر آنكه خدا آن پروردگار ما خواسته باشد زيرا علم پروردگار ما بر همه چيز احاطه دارد ما بر خدا توكل مي كنيم اي پروردگار ما ، ميان ما و قوم ما به حق ، راهي بگشا كه تو بهترين راهگشايان هستي
36 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 125
________________________________________
قالُوا إِنَّا إِلي رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ
گفتند : ما به نزد پروردگارمان باز مي گرديم
37 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 126
________________________________________
وَ ما تَنْقِمُ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِآياتِ رَبِّنا لَمَّا جاءَتْنا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَ تَوَفَّنا مُسْلِمينَ
خشم بر ما نمي گيري ، جز آنكه چون نشانه هاي پروردگارمان بر ما آشكار، شد به آنها ايمان آورديم اي پروردگار ما ، بر ما شكيبايي ببار و ما را مسلمان بميران
38 ) سوره: اعراف (7) - آيه: 149
________________________________________
وَ لَمَّا سُقِطَ في أَيْديهِمْ وَ رَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قالُوا لَئِنْ لَمْ يَرْحَمْنا رَبُّنا وَ يَغْفِرْ لَنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرينَ
و چون از آن كار پشيمان شدند و ديدند كه در گمراهي افتاده اند ، گفتند :اگر پروردگارمان به ما رحم نكند و ما را نيامرزد ، در زمره زيان كردگان خواهيم بود
39 ) سوره: يونس (10) - آيه: 85
________________________________________
فَقالُوا عَلَي اللَّهِ تَوَكَّلْنا رَبَّنا لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمينَ
گفتند : بر خدا توكل كرديم ، اي پروردگار ما ، ما را مغلوب اين مردم ستمكار مكن
40 ) سوره: يونس (10) - آيه: 88
________________________________________
وَ قالَ مُوسي رَبَّنا إِنَّكَ آتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَ مَلَأَهُ زينَةً وَ أَمْوالاً فِي الْحَياةِ الدُّنْيا رَبَّنا لِيُضِلُّوا عَنْ سَبيلِكَ رَبَّنَا اطْمِسْ عَلي أَمْوالِهِمْ وَ اشْدُدْ عَلي قُلُوبِهِمْ فَلا يُؤْمِنُوا حَتَّي يَرَوُا الْعَذابَ الْأَليمَ
موسي گفت : اي پروردگار ما ، به فرعون و مهتران قومش در اين جهان زينت و اموال داده اي ، اي پروردگار ما ، تا ديگران را از طريق تو گمراه كنند اي پروردگار ما ، اموالشان را تباه ساز و دلشان را سخت كن ايمان نمي آورند تا آنگاه كه عذاب دردآور را بنگرند
41 ) سوره: ابراهيم (14) - آيه: 37
________________________________________
رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتي بِوادٍ غَيْرِ ذي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِيُقيمُوا الصَّلاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوي إِلَيْهِمْ وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ
اي پروردگار ما ، برخي از فرزندانم را به واديي بي هيچ كشته اي ، نزديك خانه گرامي تو جاي دادم ، اي پروردگار ما ، تا نماز بگزارند دلهاي مردمان چنان كن كه هواي آنها كند و از هر ثمره اي روزيشان ده ، باشد كه سپاس گزارند
42 ) سوره: ابراهيم (14) - آيه: 38
________________________________________
رَبَّنا إِنَّكَ تَعْلَمُ ما نُخْفي وَ ما نُعْلِنُ وَ ما يَخْفي عَلَي اللَّهِ مِنْ شَيْ ءٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ
اي پروردگار ما ، هر چه را پنهان مي داريم يا آشكار مي سازيم تو بدان آگاهي و بر خدا هيچ چيز در زمين و آسمان پوشيده نيست
43 ) سوره: ابراهيم (14) - آيه: 40
________________________________________
رَبِّ اجْعَلْني مُقيمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّيَّتي رَبَّنا وَ تَقَبَّلْ دُعاءِ
اي پروردگار من ، مرا و فرزندان مرا بر پاي دارندگان نماز گردان اي پروردگار ما ، دعاي مرا بپذير
44 ) سوره: ابراهيم (14) - آيه: 41
________________________________________
رَبَّنَا اغْفِرْ لي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِلْمُؤْمِنينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسابُ
اي پروردگار ما ، مرا و پدر و مادرم و همه مؤمنان را در روز شمار بيامرز
45 ) سوره: ابراهيم (14) - آيه: 44
________________________________________
وَ أَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتيهِمُ الْعَذابُ فَيَقُولُ الَّذينَ ظَلَمُوا رَبَّنا أَخِّرْنا إِلي أَجَلٍ قَريبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَ وَ لَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ ما لَكُمْ مِنْ زَوالٍ
مردم را از آن روز كه عذاب فرا مي رسد بترسان ستمكاران مي گويند : بار خدايا ، ما را اندكي مهلت ده تا دعوت تو را اجابت كنيم و از پيامبران تو پيروي كنيم آيا شما پيش از اين سوگند نمي خورديد كه هرگز زوال نمي يابيد ؟
46 ) سوره: ابراهيم (14) - آيه: 45
________________________________________
وَ سَكَنْتُمْ في مَساكِنِ الَّذينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَ تَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنا بِهِمْ وَ ضَرَبْنا لَكُمُ الْأَمْثالَ
در خانه هاي كساني كه خود بر خويشتن ستم مي كردند ، جاي گرفتيد و، دانستيد با آنان چگونه رفتار كرديم ، و برايتان مثلها زديم
47 ) سوره: نحل (16) - آيه: 86
________________________________________
وَ إِذا رَأَي الَّذينَ أَشْرَكُوا شُرَكاءَهُمْ قالُوا رَبَّنا هؤُلاءِ شُرَكاؤُنَا الَّذينَ كُنَّا نَدْعُوا مِنْ دُونِكَ فَأَلْقَوْا إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ إِنَّكُمْ لَكاذِبُونَ
و چون مشركان آنان را كه شريك خدا مي ساختند ، ببينند ، مي گويند : اي پروردگار ما ، اينان شريكاني هستند كه ما به جاي تو آنها را مي خوانديم آنان پاسخ مي گويند كه شما دروغ مي گوييد
48 ) سوره: اسراء (17) - آيه: 108
________________________________________
وَ يَقُولُونَ سُبْحانَ رَبِّنا إِنْ كانَ وَعْدُ رَبِّنا لَمَفْعُولاً
و مي گويند : منزه است پروردگار ما وعده پروردگار ما انجام يافتني است
49 ) سوره: كهف (18) - آيه: 10
________________________________________
إِذْ أَوَي الْفِتْيَةُ إِلَي الْكَهْفِ فَقالُوا رَبَّنا آتِنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ هَيِّئْ لَنا مِنْ أَمْرِنا رَشَداً
آنگاه كه آن جوانمردان به غارها پناه بردند و گفتند : اي پروردگار ما ،ما را از سوي خود رحمت عنايت كن و كار ما را به راه رستگاري انداز
50 ) سوره: كهف (18) - آيه: 11
________________________________________
فَضَرَبْنا عَلَي آذانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنينَ عَدَداً
سالي چند در آن غار به خوابشان كرديم
51 ) سوره: كهف (18) - آيه: 14
________________________________________
وَ رَبَطْنا عَلي قُلُوبِهِمْ إِذْ قامُوا فَقالُوا رَبُّنا رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَنْ نَدْعُوَا مِنْ دُونِهِ إِلهاً لَقَدْ قُلْنا إِذاً شَطَطاً
بر دلهايشان نيرو بخشيديم ، آنگاه كه برخاستند و گفتند : پروردگار ما پروردگار آسمانها و زمين است جز او كسي را خدا نخوانيم كه هر گاه چنين كنيم ، سخني سخت كفر آميز گفته باشيم
52 ) سوره: مريم (19) - آيه: 52
________________________________________
وَ نادَيْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا
و او را از جانب راست كوه طور ندا داديم و نزديكش ساختيم تا با او راز، گوييم
53 ) سوره: طه (20) - آيه: 45
________________________________________
قالا رَبَّنا إِنَّنا نَخافُ أَنْ يَفْرُطَ عَلَيْنا أَوْ أَنْ يَطْغي
گفتند : اي پروردگار ما ، بيم داريم كه بر ما تعدي كند يا طغيان از حد بگذراند
54 ) سوره: طه (20) - آيه: 50
________________________________________
قالَ رَبُّنَا الَّذي أَعْطي كُلَّ شَيْ ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدي
گفت : پروردگار ما همان كسي است كه آفرينش هر چيزي را به او ارزاني داشته ، سپس هدايتش كرده است
55 ) سوره: طه (20) - آيه: 73
________________________________________
إِنَّا آمَنَّا بِرَبِّنا لِيَغْفِرَ لَنا خَطايانا وَ ما أَكْرَهْتَنا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ وَ اللَّهُ خَيْرٌ وَ أَبْقي
اينك به پروردگار خويش ايمان آورديم تا از خطاهاي ما و آن جادوگري كه ما را بدان واداشتي در گذرد ، كه خدا بهتر و پايدارتر است
56 ) سوره: طه (20) - آيه: 134
________________________________________
وَ لَوْ أَنَّا أَهْلَكْناهُمْ بِعَذابٍ مِنْ قَبْلِهِ لَقالُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولاً فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزي
و اگر ما پيش از فرستادن پيغمبر كافران را همه به نزول عذاب هلاك مي كرديم البته آنها مي گفتند پروردگارا! چرا بر ما رسولي نفرستادي تا از او پيروي كنيم كه اين عذاب و ذلت و خواري بر ما پيش نيايد؟
57 ) سوره: انبياء (21) - آيه: 112
________________________________________
قالَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّ وَ رَبُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلي ما تَصِفُونَ
بگو : اي پروردگار من ، به حق داوري كن و پروردگار ما بخشاينده است و به رغم آنچه مي گوييد همه از او ياوري مي جويند
58 ) سوره: حج (22) - آيه: 40
________________________________________
الَّذينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلاَّ أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِيَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ يُذْكَرُ فيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثيراً وَ لَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزيزٌ
آنهايي كه به ناحق از ديارشان رانده شده اند جز آن بود كه مي گفتند :، پروردگار ما خداي يكتاست ؟ و اگر خدا بعضي را به وسيله بعضي ديگر دفع نكرده بود ، ديرها و كليساها و كنشتها و مسجدهايي كه نام خدا به فراواني در آن برده مي شود ويران مي گرديد و خدا هر كس را كه ياريش كند ، ياري مي كند و خدا توانا و پيروزمند است
59 ) سوره: مؤمنون (23) - آيه: 106
________________________________________
قالُوا رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ
، گويند : اي پروردگار ما ، شوربختيمان بر ما غلبه كرد و ما مردمي گمراه بوديم
60 ) سوره: مؤمنون (23) - آيه: 107
________________________________________
رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ
اي پروردگار ما ، ما را از اين آتش بيرون آور اگر ديگر بار چنان كرديم ، از ستمكاران باشيم
61 ) سوره: مؤمنون (23) - آيه: 109
________________________________________
إِنَّهُ كانَ فَريقٌ مِنْ عِبادي يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمينَ
آري ، گروهي از بندگان من مي گفتند : اي پروردگار ما ، ايمان آورديم ، ما را بيامرز ، و بر ما رحمت آور كه تو بهترين رحمت آورندگاني
62 ) سوره: فرقان (25) - آيه: 21
________________________________________
وَ قالَ الَّذينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلائِكَةُ أَوْ نَري رَبَّنا لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا في أَنْفُسِهِمْ وَ عَتَوْا عُتُوًّا كَبيراً
كساني كه به ديدار ما اميد ندارند ، گفتند : چرا فرشتگان بر ما نازل ، نمي شوند ؟ يا ، چرا پروردگار خود را نمي بينيم ؟ به راستي كه خود را بزرگ شمردند و طغيان كردند ، طغياني بزرگ
63 ) سوره: فرقان (25) - آيه: 39
________________________________________
وَ كُلاًّ ضَرَبْنا لَهُ الْأَمْثالَ وَ كُلاًّ تَبَّرْنا تَتْبيراً
و براي همه مثلهايي آورديم و همه را نيست و نابود ساختيم
64 ) سوره: فرقان (25) - آيه: 65
________________________________________
وَ الَّذينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذابَها كانَ غَراماً
زيرا عذاب جهنم عذابي است دايم ،
65 ) سوره: فرقان (25) - آيه: 74
________________________________________
وَ الَّذينَ يَقُولُونَ رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّيَّاتِنا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقينَ إِماماً
و آنان كه مي گويند : اي پروردگار ما ، از همسران و فرزندانمان دلهاي ، مارا شاد دار ، و ما را پيشواي پرهيزگاران گردان
66 ) سوره: شعراء (26) - آيه: 50
________________________________________
قالُوا لا ضَيْرَ إِنَّا إِلي رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ
گفتند : باكي نيست ، ما نزد پروردگارمان باز مي گرديم
67 ) سوره: شعراء (26) - آيه: 51
________________________________________
إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنا رَبُّنا خَطايانا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنينَ
ما طمع مي داريم كه پروردگارمان خطاهاي ما را ببخشد كه ما نخستين ، كساني هستيم كه ايمان مي آوريم
68 ) سوره: قصص (28) - آيه: 47
________________________________________
وَ لَوْ لا أَنْ تُصيبَهُمْ مُصيبَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْديهِمْ فَيَقُولُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولاً فَنَتَّبِعَ آياتِكَ وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنينَ
تا چون به سبب اعمالي كه مرتكب شده اند مصيبتي به آنها رسد نگويند : اي پروردگار ما ، چرا پيامبري بر ما نفرستادي تا از آيات تو پيروي كنيم واز مؤمنان باشيم ؟
69 ) سوره: قصص (28) - آيه: 53
________________________________________
وَ إِذا يُتْلي عَلَيْهِمْ قالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنا إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمينَ
و چون بر آنان تلاوت شد گفتند : بدان ايمان آورديم حقي است از جانب پروردگار ما و ما پيش از آن تسليم بوده ايم
70 ) سوره: قصص (28) - آيه: 63
________________________________________
قالَ الَّذينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنا هؤُلاءِ الَّذينَ أَغْوَيْنا أَغْوَيْناهُمْ كَما غَوَيْنا تَبَرَّأْنا إِلَيْكَ ما كانُوا إِيَّانا يَعْبُدُونَ
آنان كه حكم در باره شان محقق شده مي گويند : اي پروردگار ما ، اينان ، كساني هستند كه ما گمراهشان كرديم از آن رو گمراهشان كرديم كه خود گمراه بوديم از آنها بيزاري مي جوييم و به تو مي گرويم اينان ما را نمي پرستيده اند
71 ) سوره: روم (30) - آيه: 58
________________________________________
وَ لَقَدْ ضَرَبْنا لِلنَّاسِ في هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ وَ لَئِنْ جِئْتَهُمْ بِآيَةٍ لَيَقُولَنَّ الَّذينَ كَفَرُوا إِنْ أَنْتُمْ إِلاَّ مُبْطِلُونَ
ما در اين قرآن براي مردم هر گونه مثلي آورده ايم و چون آيه اي برايشان بياوري كافران خواهند گفت : شما ياوه گوياني بيش نيستيد
72 ) سوره: سجده (32) - آيه: 12
________________________________________
وَ لَوْ تَري إِذِ الْمُجْرِمُونَ ناكِسُوا رُؤُسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ رَبَّنا أَبْصَرْنا وَ سَمِعْنا فَارْجِعْنا نَعْمَلْ صالِحاً إِنَّا مُوقِنُونَ
تو را عبرت است آنگاه كه مجرمان را در نزد پروردگارشان سرافكنده بيني ، گويند : اي پروردگار ما ، ديديم و شنيديم اكنون ما را بازگردان تا كاري شايسته كنيم ، كه اينك به يقين رسيده ايم
73 ) سوره: احزاب (33) - آيه: 67
________________________________________
وَ قالُوا رَبَّنا إِنَّا أَطَعْنا سادَتَنا وَ كُبَراءَنا فَأَضَلُّونَا السَّبيلاَ
و گفتند : اي پروردگار ما ، از سروران و بزرگان خود اطاعت كرديم و، آنان ما را گمراه كردند
74 ) سوره: احزاب (33) - آيه: 68
________________________________________
رَبَّنا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذابِ وَ الْعَنْهُمْ لَعْناً كَبيراً
اي پروردگار ما ، عذابشان را دو چندان كن و به لعنت بزرگي گرفتارشان ساز
75 ) سوره: سبا (34) - آيه: 19
________________________________________
فَقالُوا رَبَّنا باعِدْ بَيْنَ أَسْفارِنا وَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَجَعَلْناهُمْ أَحاديثَ وَ مَزَّقْناهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّ في ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ
بر خويشتن ستم كردند و گفتند : اي پروردگار ما ، منزلگاههاي ما را از هم دور گردان ما نيز افسانه روزگارشان گردانيديم و سخت پراكنده شان ساختيم و در اين عبرتهاست براي شكيبايان سپاسگزار
76 ) سوره: سبا (34) - آيه: 26
________________________________________
قُلْ يَجْمَعُ بَيْنَنا رَبُّنا ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنا بِالْحَقِّ وَ هُوَ الْفَتَّاحُ الْعَليمُ
بگو : پروردگار ما ، ما و شما را گرد مي آورد ، سپس ميان ما به حق ، داوري مي كند زيرا اوست حكم كننده و دانا
77 ) سوره: فاطر (35) - آيه: 34
________________________________________
وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ
و مي گويند : سپاس خدايي را كه اندوه از ما دور كرد ، زيرا پروردگار ماآمرزنده و شكر پذير است
78 ) سوره: فاطر (35) - آيه: 37
________________________________________
وَ هُمْ يَصْطَرِخُونَ فيها رَبَّنا أَخْرِجْنا نَعْمَلْ صالِحاً غَيْرَ الَّذي كُنَّا نَعْمَلُ أَ وَ لَمْ نُعَمِّرْكُمْ ما يَتَذَكَّرُ فيهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَ جاءَكُمُ النَّذيرُ فَذُوقُوا فَما لِلظَّالِمينَ مِنْ نَصيرٍ
و از درون آتش فرياد زنند : اي پروردگار ما ، ما را بيرون آر تا كارهايي شايسته كنيم ، غير از آنچه مي كرديم آيا آن قدر شما را عمر نداده بوديم كه پند گيرندگان پند گيرند ؟ و شما را بيم دهنده بيم داد پس بچشيد ،كه گناهكاران را ياوري نيست
79 ) سوره: يس (36) - آيه: 16
________________________________________
قالُوا رَبُّنا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ
گفتند : پروردگار ما مي داند كه ما به سوي شما فرستاده شده ايم
80 ) سوره: صافات (37) - آيه: 31
________________________________________
فَحَقَّ عَلَيْنا قَوْلُ رَبِّنا إِنَّا لَذائِقُونَ
گفته پروردگارمان بر ما ثابت شد اكنون بايد بچشيم
81 ) سوره: ص (38) - آيه: 16
________________________________________
وَ قالُوا رَبَّنا عَجِّلْ لَنا قِطَّنا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسابِ
و گفتند : اي پروردگار ما ، نامه اعمال ما را پيش از فرا رسيدن روز حساب به دست ما بده
82 ) سوره: ص (38) - آيه: 61
________________________________________
قالُوا رَبَّنا مَنْ قَدَّمَ لَنا هذا فَزِدْهُ عَذاباً ضِعْفاً فِي النَّارِ
گويند : اي پروردگار ما ، هر كس كه اين عذاب را پيشاپيش براي ما آماده كرده است عذابش را در آتش دو چندان افزون كن
83 ) سوره: زمر (39) - آيه: 27
________________________________________
وَ لَقَدْ ضَرَبْنا لِلنَّاسِ في هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
ما در اين قرآن براي مردم هر گونه مثلي آورديم ، شايد پند گيرند
84 ) سوره: غافر (40) - آيه: 7
________________________________________
الَّذينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذينَ آمَنُوا رَبَّنا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْ ءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذينَ تابُوا وَ اتَّبَعُوا سَبيلَكَ وَ قِهِمْ عَذابَ الْجَحيمِ
آنان كه عرش را حمل مي كنند و آنان كه بر گرد آن هستند به ستايش پروردگارشان تسبيح مي گويند و به او ايمان آورده اند و از او براي مؤمنان آمرزش مي خواهند : اي پروردگار ما ، رحمت و علم تو همه چيز را فرا گرفته است پس آنان را كه توبه كرده اند و به راه تو آمده اند بيامرز و از عذاب جهنم نگه دار
85 ) سوره: غافر (40) - آيه: 8
________________________________________
رَبَّنا وَ أَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتي وَعَدْتَهُمْ وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ
و اي پروردگار ما ، آنان را و هر كه صالح باشد از پدران و همسران و، فرزندانشان به بهشتهاي جاويداني كه به آنها وعده داده اي داخل كن ، كه تو پيروزمند و حكيمي
86 ) سوره: غافر (40) - آيه: 11
________________________________________
قالُوا رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنا بِذُنُوبِنا فَهَلْ إِلي خُرُوجٍ مِنْ سَبيلٍ
مي گويند : اي پروردگار ما ، ما را دوبار ميرانيدي و دوبار زنده ساختي وما به گناهانمان اعتراف كرده ايم آيا بيرون شدن را راهي هست ؟
87 ) سوره: فصلت (41) - آيه: 14
________________________________________
إِذْ جاءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْ بَيْنِ أَيْديهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ اللَّهَ قالُوا لَوْ شاءَ رَبُّنا لَأَنْزَلَ مَلائِكَةً فَإِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ
آنگاه كه رسولان از پيش رو و پشت سر نزدشان آمدند و گفتند كه جز خداي ، يكتا را مپرستيد ، گفتند : اگر پروردگار ما مي خواست فرشتگان را از آسمان نازل مي كرد ما به آنچه شما بدان مبعوث شده ايد ايمان نمي آوريم
88 ) سوره: فصلت (41) - آيه: 29
________________________________________
وَ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا رَبَّنا أَرِنَا الَّذَيْنِ أَضَلاَّنا مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ نَجْعَلْهُما تَحْتَ أَقْدامِنا لِيَكُونا مِنَ الْأَسْفَلينَ
كافران گويند : اي پروردگار ما ، آن دو تن را از جن و انس كه ما را گمراه كردند به ما بنمايان ، تا پاي بر سر آنها نهيم تا از ما فروتر روند
89 ) سوره: فصلت (41) - آيه: 30
________________________________________
إِنَّ الَّذينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلاَّ تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ
بر آنان كه گفتند : پروردگار ما الله است و پايداري ورزيدند ، فرشتگان فرود مي آيند كه مترسيد و غمگين مباشيد ، شما را به بهشتي كه وعده داده بودند بشارت است
90 ) سوره: شوري (42) - آيه: 15
________________________________________
فَلِذلِكَ فَادْعُ وَ اسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ قُلْ آمَنْتُ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتابٍ وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ اللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ لا حُجَّةَ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنا وَ إِلَيْهِ الْمَصيرُ
براي آن دعوت كن و چنان كه فرمان يافته اي پايداري ورز و از پي خواهشهايشان مرو و بگو : به كتابي كه خدا نازل كرده است ايمان دارم و به من فرمان داده اند كه در ميان شما به عدالت رفتار كنم خداي يكتا پروردگار ماو پروردگار شماست اعمال ما از آن ما و اعمال شما از آن شما ميان ماو شما هيچ محاجه اي نيست خدا ما را در يك جا گرد مي آورد و سرانجام به سوي اوست
91 ) سوره: زخرف (43) - آيه: 14
________________________________________
وَ إِنَّا إِلي رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ
و ما به سوي پروردگارمان باز مي گرديم
92 ) سوره: دخان (44) - آيه: 12
________________________________________
رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ
اي پروردگار ما ، اين عذاب را از ما دورگردان كه ما ايمان آورده ايم ،
93 ) سوره: احقاف (46) - آيه: 13
________________________________________
إِنَّ الَّذينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
هر آينه آنان كه گفتند كه پروردگار ما الله است و سپس پايداري ورزيدند، بيمي بر آنها نيست و اندوهگين نمي شوند
94 ) سوره: احقاف (46) - آيه: 34
________________________________________
وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذينَ كَفَرُوا عَلَي النَّارِ أَ لَيْسَ هذا بِالْحَقِّ قالُوا بَلي وَ رَبِّنا قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ
روزي كه كافران به آتش عرضه شوند : آيا اين حقيقت نيست ؟ گويند : بلي ، به پروردگارمان سوگند گويد : به خاطر كفري كه مي ورزيده ايد ، اينك عذاب را بچشيد
95 ) سوره: ق (50) - آيه: 27
________________________________________
قالَ قَرينُهُ رَبَّنا ما أَطْغَيْتُهُ وَ لكِنْ كانَ في ضَلالٍ بَعيدٍ
همنشين او گويد : اي پروردگار ما ، من او را به سركشي وادار نكردم ، بلكه او خود سخت در گمراهي بود
96 ) سوره: حشر (59) - آيه: 10
________________________________________
وَ الَّذينَ جاؤُ مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لِإِخْوانِنَا الَّذينَ سَبَقُونا بِالْإيمانِ وَ لا تَجْعَلْ في قُلُوبِنا غِلاًّ لِلَّذينَ آمَنُوا رَبَّنا إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحيمٌ
كساني كه از پس ايشان آمده اند ، مي گويند : اي پروردگار ما ، ما و، برادران ما را كه پيش از ما ايمان آورده اند بيامرز و كينه كساني را كه ايمان آورده اند ، در دل ما جاي مده اي پروردگار ما ، تو مشفق و مهربان هستي
97 ) سوره: ممتحنه (60) - آيه: 4
________________________________________
قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ في إِبْراهيمَ وَ الَّذينَ مَعَهُ إِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآؤُا مِنْكُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنا بِكُمْ وَ بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَ الْبَغْضاءُ أَبَداً حَتَّي تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلاَّ قَوْلَ إِبْراهيمَ لِأَبيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَ ما أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْ ءٍ رَبَّنا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنا وَ إِلَيْكَ أَنَبْنا وَ إِلَيْكَ الْمَصيرُ
ابراهيم و كساني كه با وي بودند ، آنگاه كه به قوم خود گفتند كه ما از، شما و از آنچه جز خداي يكتا مي پرستيد بيزاريم و شما را كافر مي شمريم و ميان ما و شما هميشه دشمني و كينه توزي خواهد بود تا وقتي كه به خداي يكتاايمان بياوريد ، برايتان نيكو مقتدايي بودند مگر آنگاه كه ابراهيم پدرش را گفت كه براي تو آمرزش مي طلبم ، زيرا نمي توانم عذاب خدا را ازتو دفع كنم اي پروردگار ما ، بر تو توكل كرديم و به تو روي آورديم و سرانجام تو هستي
98 ) سوره: ممتحنه (60) - آيه: 5
________________________________________
رَبَّنا لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلَّذينَ كَفَرُوا وَ اغْفِرْ لَنا رَبَّنا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ
اي پروردگار ما ، ما را چنان مكن كه كافران خوار دارندمان و ما را بيامرز كه تو پيروزمند و حكيمي
99 ) سوره: تحريم (66) - آيه: 8
________________________________________
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَي اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسي رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعي بَيْنَ أَيْديهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنا أَتْمِمْ لَنا نُورَنا وَ اغْفِرْ لَنا إِنَّكَ عَلي كُلِّ شَيْ ءٍ قَديرٌ
اي كساني كه ايمان آورده ايد ، به درگاه خدا توبه كنيد ، توبه اي از، روي اخلاص باشد كه پروردگارتان گناهانتان را محو كند و شما را به بهشتهايي داخل كند كه در آن نهرها جاري است در آن روز ، خدا پيامبر و كساني راكه با او ايمان آورده اند فرو نگذارد ، و نورشان پيشاپيش و سمت راستشان در حركت باشد مي گويند : اي پروردگار ما ، نور ما را براي ما به كمال رسان و ما را بيامرز ، كه تو بر هر كاري توانا هستي ،
100 ) سوره: قلم (68) - آيه: 29
________________________________________
قالُوا سُبْحانَ رَبِّنا إِنَّا كُنَّا ظالِمينَ
گفتند : منزه است پروردگار ما ، ما ستمكار بوديم
101 ) سوره: قلم (68) - آيه: 32
________________________________________
عَسي رَبُّنا أَنْ يُبْدِلَنا خَيْراً مِنْها إِنَّا إِلي رَبِّنا راغِبُونَ
باشد كه پروردگار ما در عوض ، چيزي بهتر از آن ما را ارزاني دارد ما به پروردگار خود روي آورده ايم
102 ) سوره: جن (72) - آيه: 2
________________________________________
يَهْدي إِلَي الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَ لَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنا أَحَداً
به راه راست هدايت مي كند پس ما بدان ايمان آورديم و هرگز كسي را شريك پروردگارمان نمي سازيم
103 ) سوره: جن (72) - آيه: 3
________________________________________
وَ أَنَّهُ تَعالي جَدُّ رَبِّنا مَا اتَّخَذَ صاحِبَةً وَ لا وَلَداً
عظمت پروردگار ما متعالي است نه همسري گيرد و نه فرزندي دارد
104 ) سوره: انسان (76) - آيه: 10
________________________________________
إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَريراً
ما از پروردگار خود مي ترسيم ، در روزي كه آن روز عبوس و سخت و هولناك است
